Het stiefkind van de enterprise architectuur


TIA buiten comfortzone

In veel organisaties waar ik kom waar aan enterprise architectuur gedaan wordt, bungelt de TIA er maar zo’n beetje bij. Er wordt heel veel verteld over business- en informatie-architectuur, en applicatie-architectuur lukt ook nog wel, maar daarna wordt de spoeling al gauw dun. Mijn analyse is dat er meerdere oorzaken voor zijn. Ten eerste ontbreekt het bij veel enterprise architecten aan een achtergrond in infrastructuur. TIA ligt buiten hun comfortzone. Ten tweede versterkt de enterprise architectuur literatuur dit (anti-)pattern. Vaak wordt er plichtsgetrouw een (laatste) hoofdstuk aan infrastructuur gewijd, maar de diepgang en praktische doorleefdheid blijft achter. En last but not least: de stakeholders van enterprise architectuur hebben ook weinig affiniteit met infra.

Onlangs organiseerde het Naf een conferentie over de toekomstige TIA. Vragen die aan de orde kwamen waren onder andere: Waar gaat TIA over? Wat moeten de strategische uitgangspunten zijn? Welke architectuurprincipes horen daar dan bij? Het was een geslaagde conferentie waar de vele TIA experts een beeld neerzetten dat de moeite van het delen waard is.

Belang TIA neemt toe

De timing van de conferentie was perfect. Aan de architectuurkant zien we hoopvolle ontwikkelingen als OIAm (Open Infrastructuur Architectuur methode) meer en meer vaste voet krijgen. Misschien wel bij gebrek aan een serieuze concurrent, maar toch. Belangrijker is echter dat de nexus van trends die anno nu de IT domineren het belang van de TIA in de enterprise architectuur enorm doen toenemen. Een kleine greep:

  • Het belang van een ‘managed infrastructure’ vraagt steeds meer om goed gedefinieerde koppelvlakken. Denk aan de explosie aan devices. Of het vermogen om te kunnen balanceren tussen kortcyclisch investeren in wat verandert duurzaam te investeren in wat blijft.
  • De onweerstaanbare opkomst van cloudoplossingen, waar de IT vaak niet in staat is om ‘Shadow IT’ oplossingen te voorkomen, maar ook niet zelf snel genoeg kan leveren. Met als gevolg dat we het risico lopen een hele nieuwe generatie van legacy problemen te creëren.
  • Any Place – Any Time – Any Device. Dit roept allerlei architectuurvragen op omtrent veiligheid, beschikbaarheid van data, kosten toerekenen, standaardisatie en beheerbaarheid.
  • The Internet of Things dwingt ons om met andere ogen te kijken naar configuratiemanagement. Het centraal beheren van een extended infrastructuur (inclusief de devices van/geleverd aan onze klanten) wordt een heel nieuwe uitdaging.

In de armen sluiten

Het is voor mij een uitgemaakte zaak dat de optelsom van al deze veranderingen de hele enterprise architectuur (niet alleen de TIA) op zijn kop gaat zetten. Andere uitgangspunten, andere discussies, andere principes, andere oplossingen. Het is daarom hoog tijd dat we meer aandacht geven aan de TIA, en dat we een omslag in ons denken maken van focus op behoud naar focus op verandering. De tijd dat de infrastructuur de Assepoester van de familie was is voorbij. Het wordt tijd om het stiefkind volledig in de armen te sluiten.Ik stel me voor dat u bij het lezen van deze titel onbewust al heeft ingevuld waar ik het over heb. En ik stel me ook voor dat velen van u het goed geraden hebben. De Architectuur van de Technische Infrastructuur, verder afgekort met TIA.

TIA buiten comfortzone

In veel organisaties waar ik kom waar aan enterprise architectuur gedaan wordt, bungelt de TIA er maar zo’n beetje bij. Er wordt heel veel verteld over business- en informatie-architectuur, en applicatie-architectuur lukt ook nog wel, maar daarna wordt de spoeling al gauw dun. Mijn analyse is dat er meerdere oorzaken voor zijn. Ten eerste ontbreekt het bij veel enterprise architecten aan een achtergrond in infrastructuur. TIA ligt buiten hun comfortzone. Ten tweede versterkt de enterprise architectuur literatuur dit (anti-)pattern. Vaak wordt er plichtsgetrouw een (laatste) hoofdstuk aan infrastructuur gewijd, maar de diepgang en praktische doorleefdheid blijft achter. En last but not least: de stakeholders van enterprise architectuur hebben ook weinig affiniteit met infra.

Onlangs organiseerde het Naf een conferentie over de toekomstige TIA. Vragen die aan de orde kwamen waren onder andere: Waar gaat TIA over? Wat moeten de strategische uitgangspunten zijn? Welke architectuurprincipes horen daar dan bij? Het was een geslaagde conferentie waar de vele TIA experts een beeld neerzetten dat de moeite van het delen waard is.

Belang TIA neemt toe

De timing van de conferentie was perfect. Aan de architectuurkant zien we hoopvolle ontwikkelingen als OIAm (Open Infrastructuur Architectuur methode) meer en meer vaste voet krijgen. Misschien wel bij gebrek aan een serieuze concurrent, maar toch. Belangrijker is echter dat de nexus van trends die anno nu de IT domineren het belang van de TIA in de enterprise architectuur enorm doen toenemen. Een kleine greep:

  • Het belang van een ‘managed infrastructure’ vraagt steeds meer om goed gedefinieerde koppelvlakken. Denk aan de explosie aan devices. Of het vermogen om te kunnen balanceren tussen kortcyclisch investeren in wat verandert duurzaam te investeren in wat blijft.
  • De onweerstaanbare opkomst van cloudoplossingen, waar de IT vaak niet in staat is om ‘Shadow IT’ oplossingen te voorkomen, maar ook niet zelf snel genoeg kan leveren. Met als gevolg dat we het risico lopen een hele nieuwe generatie van legacy problemen te creëren.
  • Any Place – Any Time – Any Device. Dit roept allerlei architectuurvragen op omtrent veiligheid, beschikbaarheid van data, kosten toerekenen, standaardisatie en beheerbaarheid.
  • The Internet of Things dwingt ons om met andere ogen te kijken naar configuratiemanagement. Het centraal beheren van een extended infrastructuur (inclusief de devices van/geleverd aan onze klanten) wordt een heel nieuwe uitdaging.

In de armen sluiten

Het is voor mij een uitgemaakte zaak dat de optelsom van al deze veranderingen de hele enterprise architectuur (niet alleen de TIA) op zijn kop gaat zetten. Andere uitgangspunten, andere discussies, andere principes, andere oplossingen. Het is daarom hoog tijd dat we meer aandacht geven aan de TIA, en dat we een omslag in ons denken maken van focus op behoud naar focus op verandering. De tijd dat de infrastructuur de Assepoester van de familie was is voorbij. Het wordt tijd om het stiefkind volledig in de armen te sluiten.

DEEL DIT ARTIKEL
VOLG ONZE BLOGS

Gerelateerde blog artikelen

  • Good Ideas - Agile en architectuur

    Deze animatie geeft de essentie van agile weer en zet ook de relatie met architectuur op scherp. Maar de kijkers komen niet altijd tot dezelfde conclusies.

    Lees verder
  • U bevindt zich hier

    Architectuur is bij grotere organisaties een volwassen functie. Enterprise Architectuur wordt ingezet om grip te krijgen op de informatievoorziening. Solution Architecturen worden gemaakt om project specifieke oplossingen in te kaderen.

    Lees verder
  • Niet met 'n Ferrari in de file

    Deze blog gaat over de agile enterprise, en wat er voor nodig is om agile te worden. (Dan komen we vanzelf weer uit bij architectuur, maar net even anders.)

    Lees verder
  • Waar blijft het applaus?

    Het overkomt ons allemaal wel eens. Je hebt je best gedaan op een mooi stuk werk, en je bent trots op het resultaat. De analyse is degelijk, de architectuur die je bedacht hebt is beter dan marktconform, helder gedocumenteerd en gepresenteerd.

    Lees verder
  • ‘Just enough’ architectuur

    In gesprek met collega’s en klanten over hoeveel architectuur een organisatie nodig heeft, lijken we elkaar te kunnen vinden in de formulering ‘Just-enough’. Maar hoeveel is dat dan?

    Lees verder

Cookies op de website van Inspearit

Wij plaatsen functionele cookies, om deze website naar behoren te laten functioneren, analytische cookies waarmee wij het gebruik van de website kunnen meten en cookies van derden voor het weergeven van emdeded media (YouTube en GoogleMaps) Hieronder kan je aangeven welke andere soorten cookies je wilt accepteren:

Meer informatie